Technisch gezien....

verschillende manieren van fotografie. 

Komende zomer is deze foto-expositie van Annagreet Hoogeland, Niko van der Klugt en Jogchum Reitsma te zien in de Kleine Kerk

De officiële opening zal plaatsvinden op maandagavond 18 juli 2016, 20.00 uur. U bent hierbij van harte uitgenodigd.

 

Programma

Welkom namens de stichting K&CKKS door Ellen van Dijken

Petra van den Dolder speelt:

-  T. de Leeuw – Night Music

Officiële opening expositie door Carel Akemann, fotograaf.

Petra van den Dolder speelt:

- G.Ph. Telemann - Fantasie nr 12

Informeel samenzijn, waarbij de kunstenaars iets vertellen bij hun werk. Dit alles onder het genot van een hapje en drankje, gesponsord door Mitra Steenwijk . 

Einde ca. 21.30 uur

 

De expositie is te bezichtigen van 20 juli t/m 24 augustus, elke woensdag van 10.30 tot 16.00 uur.

De toegang is vrij.

 

 

Datum: 
woensdag, 20 juli, 2016 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 27 juli, 2016 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 3 augustus, 2016 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 10 augustus, 2016 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 17 augustus, 2016 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 24 augustus, 2016 - 10:30 tot 16:00
Niko van der Klugt

Niko van der Klugt (Amsterdam) / Art Photography

Met een lang creatief werkverleden als onafhankelijk lichtontwerper, in binnen en buitenland, legt hij zich de laatste jaren fulltime toe op de Digitale Fotokunst.

Enkel met eigen fotomateriaal, laag voor laag manipulerend werkend naar het ultieme eindbeeld. Met een onberispelijk instinct voor de emotionele en suggestieve kracht van kleur, beweging, textuur en vorm heeft Niko’s werk meer betrekking op een staat van geest, stemming of gevoel dan een tastbaar object. Een autonoom kunstenaar met een brede vertegenwoordiging in abstracte en figuratieve kunst.

Niko van der Klugt werkt in zijn plattelands studio te Zuidveen waar hij digitale schilderijen op groot formaat, voor zowel particuliere als zakelijke collecties creëert. Portretten doet hij in opdracht.

 

Niko van der Klugt is schilder, schilder in de traditie van Willem de Kooning, Robert Rauschenberg, Jasper Johns, en ook wel in de traditie van Antoni Tàpies, maar wel met een essentieel verschil: Niko schildert digitaal.

Het beeldscherm is het doek waarop hij werkt. Koop je een werk, dan laat hij de afbeelding afdrukken. Net als bij grafiek gaat het dan om een beperkte oplage. Kleur, taal, sfeer, lijn, fotografie, documentair, tekening - alles is bruikbaar.

Zijn abstracte werken bestaan uit grote kleurvlakken, expressief en in volle vaart met paletmessen op het doek gesmeerd - bij wijze van spreken dan, want de pixels die hij op het digitale doek aanbrengt, vragen nadrukkelijk om een andere behandeling dan olieverf of acryl. Je kunt wel de suggestie wekken dat je lukraak met verf hebt gesmeten, maar de muis en de software eisen zorgvuldigheid en traagheid, geen toeval.

Spreekt het abstracte werk met name de gevoelsbeleving van de toeschouwer aan, het ander werk, collages met figuratieve elementen, appelleert meer aan onze dromen, onze verbeelding. Sferen zijn het, flarden van herinneringen, fragmenten van ervaringen, roestige plekken in ons geheugen, deels vervaagd, deels verkleurd....maar wat je ziet, is haarscherp.

Digitaal schilderen is nog steeds een nieuwe discipline - een met eindeloos veel mogelijkheden. De meester is hij die zich tot de essentie weet te beperken. Niko van der Klugt laat zien hoe dat kan.

Hein Walter / Cunst, Digitaal Magazine KVF

Annagreet Hoogeland

Annagreet Hoogeland

Pinholefotografie - Fotograferen zonder lens

Aan de Fotovakschool in Apeldoorn volgde ik de opleiding Fotografische Vormgeving. Tijdens deze opleiding kwam ik in aanraking met pinholefotografie. Al snel raakte ik verslingerd aan deze oudste vorm van fotograferen.

Een pinholecamera is een camera zonder lens. Doordat je met een pinholecamera letterlijk door een minuscuul klein gaatje fotografeert en er maar weinig licht door zo'n klein gaatje valt is er een lange belichtingstijd nodig. Afhankelijk van het licht hanteer ik meestal belichtingstijden van een paar seconden tot meerdere minuten. Door de ontbrekende lens is het beeld overal even (on)scherp.

Het werken met een pinholecamera zorgt ervoor dat je op een aandachtige manier naar de wereld om je heen kijkt. Het is een langzaam proces, zonder lens, zonder zoeker. Ik vind het een spannende manier van werken. Het spelen met tijd, beweging, de onscherpte en ook de onverwachte of onvoorspelbare situaties maakt het fotograferen met deze camera boeiend.

Kenmerkend in mijn foto's zijn de diepblauwe, bijna paarse luchten. Dat komt door de speciale film die ik gebruik. Ook typerend voor een pinholefoto is de "natuurlijke" vignettering, het midden van de foto is veel lichter dan de randen. Door al deze elementen krijgen de foto's een schilderachtige, feeërieke en dromerige uitstraling.

Inspiratie vind ik in mijn directe omgeving, in de weidsheid van de natuur om mij heen, de beelden uit mijn jeugd: vakanties op de Waddeneilanden, tochtjes naar het Noordzeestrand van Noord-Holland. Daarnaast is poëzie een boeiende bron van inspiratie.

Ondanks het grootse van de natuur is het werk ingetogen. De foto's tonen een wereld die verstild is, een verstilling die emoties oproept.

 

Jogchum Reitsma

Jogchum Reitsma

 

Geboren en getogen in Zuidlaren, Drenthe. Na ongeveer 30 jaar als computerontwerper in Apeldoorn te hebben gewoond en gewerkt heeft hij zich op de fotohobby gestort, met name de natuurfotografie. Daarbij houdt hij zich hoofdzakelijk bezig met de macrofotografie, ofwel de kleine dingen in de natuur. Hij is lid geworden van VNF-Apeldoorn waar hij veel geleerd heeft. In 2007 is hij verhuisd naar Uffelte.

Vanaf 2008 is hij geobsedeerd door de mogelijkheden van de DFF-techniek, het stapelen, en dat bleken er heel veel te zijn. Als pionier op dit gebied heeft Jogchum in ongeveer acht jaar zo'n 200.000 foto’s geschoten en op de computer samengevoegd waarbij gemiddeld van ongeveer tien foto’s één foto wordt gemaakt.  Bloemen, paddenstoelen, vlinders, rupsen, libellen, allemaal prachtige onderwerpen voor deze stapeltechniek. Het is een techniek om een onderwerp haarscherp in beeld te brengen terwijl de achtergrond mooi rustig blijft. Bij deze techniek wordt een aantal foto's van het onderwerp gemaakt waarbij de scherpstelling steeds een klein stukje naar achteren verschoven wordt. Deze foto’s worden in de computer samengevoegd tot een haarscherpe foto van het onderwerp. De techniek leent zich bij uitstek voor macrofotografie, maar vereist wel een stilstaand onderwerp, windstil weer en een goed statief. Het resultaat is een bijzondere serie foto’s geworden waarin de schoonheid in de schepping op fraaie wijze tot uiting komt.