Expositie Natuurlijk!?

De expositie Natuurlijk!? in de Kleine Kerk te zien op alle woensdagen van 19 juli t/m 23 augustus 2017.

Deze foto-expositie is samengesteld door:

 Sara Muis, Maartje Roos en Anneke Bloema.

De officiële opening vindt plaats op zaterdag 15 juli 2017, 15.00 uur.

Tijdens deze expositie is er om 14.00 uur een orgelconcert op de volgende woensdagen:

19 juli: Gerrit Hoving Zie programma

26 juli: Leendert Verduijn Zie programma

2 augustus: Liene Madern-Stradina Zie programma

9 augustus: Carl Visser  Zie programma

16 augustus: Harm Woltjer Zie programma

 

U bent van harte welkom, de toegang is gratis!

Datum: 
woensdag, 19 juli, 2017 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 26 juli, 2017 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 2 augustus, 2017 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 9 augustus, 2017 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 16 augustus, 2017 - 10:30 tot 16:00
woensdag, 23 augustus, 2017 - 10:30 tot 16:00
Sara Muis

Even voorstellen…

Sara Muis, geboren op 17 februari 1980 te Ossenzijl, is na de HAVO verder gegaan op het CIBAP te Zwolle en heeft daar de opleiding Reclame, Communicatie en Presentatie succesvol afgesloten.

Na een stage van 6 maanden bij een fotografisch stylingbureau in Emmen was er geen weg meer terug. De uitdaging om je gevoel in een foto te leggen werd grenzeloos en de fascinatie voor fotografie was definitief begonnen.

Na 3 jaar bij een fotostudio de fijne kneepjes van het vak te hebben geleerd en me verder te hebben ontplooid, is in de zomer van 2005 is Sara Muis foto- en ontwerpstudio van start gegaan.

Juist omdat we steeds meer leven in een wereld waarin tekst en beeld een belangrijk geheel vormen (genaamd grafimedia) is deze combinatie voor mij perfect.

 

Over Sara Muis foto- en ontwerpstudio

Sinds september 2007 staat midden in natuurgebied ‘De Weerribben’ onze fotostudio. Het pand heeft van buiten een rustieke uitstraling en is van binnen modern en sfeervol ingericht. Een plek waar je je welkom voelt.

Passie

Een voortdurende zoektocht naar datgene wat er nog niet is, de uitdaging om juist dat beeld te maken wat de mens zo typeert. Of het nu gaat om een portretfoto, een portfolio, een logo of een geboortekaartje; mooie, stijlvolle dingen maken, dat is mijn drijfveer.

 

 

“tijdsbevriezing”

Het vereeuwigen van dat ene, unieke moment dat nooit meer terug komt. Met betrokkenheid, humor en een open blik maak ik me onderdeel van dat speciale gebeuren in je leven.

Een voortdurende zoektocht naar datgene wat er nog niet is, de uitdaging om juist dat beeld te maken wat de mens zo typeert. Of het nu gaat om een portretfoto, een portfolio, een logo of een geboortekaartje; mooie, stijlvolle dingen maken, dat is mijn drijfveer.

Tevens ben ik aangesloten bij Stichting MPN (Master Photographers Network) om te allen tijde op de hoogte te blijven van de nieuwste ontwikkelingen in de fotografie en grafimedia. In 2002 won ik bij deze stichting de SILVER AWARD en in 2004 de BRONZE AWARD. Tijdens de Woonbeurs in de RAI Amsterdam, kreeg ik een eervolle vermelding door Patricia Steur. Met de Rietsnijdersserie behaalde ik in 2015 mijn Silver Master titel.

Voor u, als consument, betekent dit dat alle aangesloten fotografen, een portfolio (tien- of twintigtal foto's) hebben weerlegd voor een Internationale vakjury en geslaagd zijn voor Bronze-, Silver-, of GoldMaster, werk van een gemiddeld hoog niveau leveren.

 

Dus, als u gaat voor creativiteit en gevoel in de breedste zin van het woord, advies op maat en prettig contact op zeer persoonlijk niveau bent u bij mij aan het juiste adres.

 

 

Over de Rietsnijders serie:

Met deze serie over rietsnijders wilde laten zien hoe zwaar het beroep is. Het zwoegen, de rauwheid. Maar ook het zeldzame vak, de ambacht en natuurlijk de schoonheid van daar waar mijn wortels liggen, De Weerribben.

Met mijn vader ben ik in de wintermaanden een paar keer per week de Weerribben in gegaan (met de boot, in alle vroegte) op zoek naar een rietsnijder die ik kon fotograferen.

Door zelf te voelen wat de kou en het zware lopen door het moerasveen met je doet, kon ik mij een klein beetje in mijn onderwerp verplaatsen en zo nog beter deze emotie vastleggen.

Het stond al jaren op mijn agenda om deze serie te maken, en het is nu dan eindelijk gelukt. Ik vond het fantastisch om dit met mijn vader te doen.

Wellicht komt er nog een vervolg…

 

Met deze serie behaalde Sara haar Silver Master titel bij Master Photographers Network.

Maartje Roos

Maartje Roos (1986) studeerde cum laude af aan de fotoacademie te Groningen, exposeerde o.a. in Amsterdam, Tokio en New York, werd in 2015 gevraagd om te participeren in het Nederlandse team voor de World Photography Cup, behaalde diverse nominaties en werd uitgeroepen als één van de 100 nieuwe fotografie-talenten van 2014.

 

Maartje Roos maakt geen foto’s, ze creëert beelden.

Zowel in opdracht als vrij, haar verhalende beelden zijn allemaal uitingen van de naar haar hand gezette werkelijkheid. Daarbij vraagt ze het uiterste van haar creativiteit. Een foto begint met een schets in haar hoofd. Die gedachte zet ze om in beeld. Niet een kwestie van snel een plaatje schieten, maar een heel proces. Daarbij doet ze alles zelf: locatie, modellen, kleding, belichten, fotograferen en bewerken. Vaak smeedt ze meerdere beelden samen tot één geheel, met behulp van haar inlevingsvermogen en het digitale palet. Zo werkt ze altijd op het snijvlak van registreren en regisseren. Ze voegt toe en laat weg. Wat blijft staan is haar beeld. Een beeld op de grens van werkelijkheid en fantasie.

Historie en identiteit is een terugkerend thema in haar werk. Ze legt vast hoe bepaalde mensen, gebouwen, en andere dingen eruit zagen in hun glorietijd en vraagt zich daarbij af wat voor effect het heeft gehad op de wereld van nu. Er zit ook wel wat idealisme in; ‘ik wil vastleggen wat er misschien straks niet meer is en duidelijk maken dat we al die oude glorie moeten koesteren. In mijn beelden probeer ik een soort verlangen en bewustwording te creëren.’

___________________________________________________________

Ik gebruik het medium fotografie om mijn verhalen in één beeld te kunnen vertellen. Mijn fotobeelden zijn niet de exacte weergave van de werkelijkheid, maar een uit fotografische beeldelementen opgebouwd beeld. Een schilder kan zich bij het schilderen van bijvoorbeeld een landschap aan de waarneming houden. Toch heeft hij de mogelijkheid om naar eigen inzicht belangrijke elementen voor de betekenis of compositie van het schilderij toe te voegen of weg te laten. Dat vind ik zeer interessant en eigenlijk doe ik dat ook. Met een bestaande werkelijkheid als achtergrond vertel ik, met het componeren van diverse beeldelementen mijn verhaal.

 

Het moeilijke is dat het wél gefotografeerd moet worden, dus het moet er wel zijn. Een schilder zou elementen van een foto kunnen gebruiken en naschilderen, dat gaat bij mij natuurlijk niet op. Iedere foto die ik als onderdeel voor het totaalbeeld gebruik, maak ik (bijna altijd) speciaal voor juist die ene afbeelding. En of ik daarvoor naar Goes, Nuenen, Amsterdam, Leeuwarden, Arnhem of Groningen moet, maakt mij niet uit. Authenticiteit vind ik belangrijk. Voor mij betekent dit dat het gefotografeerde beeldelement daadwerkelijk een relatie met het verhaal moet hebben. Het maken van mijn fotowerken is erg arbeidsintensief waar ook veel onderzoekstijd in zit. Ik wil wel dat het verhaal en de beeldelementen kloppen. Identiteit, natuur en historie zijn steeds terugkerende onderwerpen waar mijn interesse naar uitgaat.

 

Het is geweldig om het beeld wat ik voor ogen had 'werkelijkheid' te zien worden.

 

Rietsnijders.

Wanneer het droog weer is, stijgen overal rookwolken op uit de rietgebieden.

De kaalgesneden zuddes met het restafval worden platgebrand, zodat het frisse jonge riet volop kan ontspruiten. Rietsnijder is een beroepsbezigheid in het winterseizoen. Een ambacht.

Inmiddels een uitstervend beroep. Werken door weer en wind maar volop kunnen genieten van de pracht om hen heen.

 

De vrijheid. Het natuurschoon. Het uitzicht.

Anneke Bloema

Anneke Bloema over The Factory II:

In mei 2001 heb ik The Factory II opgericht.

Ik heb mijn bedrijf vernoemd naar The Factory van Andy Warhol. Niet omdat ik een grote fan ben van Warhol en zijn werk.  Wel omdat ik vind dat de instelling: 'wachten totdat de inspiratie komt' niet zoveel zin heeft. Je moet gewoon beginnen.

Anneke Bloema over fotografie:

Fotografie is voor mij een manier van leven, kijken en beleven geworden.

Dit werk stelt me in staat om mensen te ontmoeten die ik anders niet zou leren kennen.  Het geeft me de gelegenheid om de alledaagse of bijzondere dingen, gebeurtenissen en mensen uit te lichten. 

Om dit goed te doen is vakkennis belangrijk, maar liefde voor het vak is onontbeerlijk.

 

Ik houd me met veel verschillende gebieden van de fotografie bezig. Ik maak portretten (mens & dier) fotodocumentaires,  ik fotografeer evenementen. Als ik tijd heb maak ik graag natuurfoto’s en ik heb een grote liefde voor straatfotografie. Af en toe maak ik bruidsreportages. Daarnaast verkoop ik vrij werk en ik geef regelmatig fotografiecursussen voor beginners en workshops fotografie voor kinderen.

Mooiste compliment over de foto's van Anneke Bloema:

"Jij hebt een soort derde oog voor bijzondere momenten"

Opleiding: 

 

Fotovakschool & autodidact